NIE MÓJ ŚWIAT... SIĘ SKOŃCZYŁ...

2008-12-25T12:40:00.002+01:00

CHWILOWY ZASTÓJ OD PISANIA
SPOWODOWANY INNĄ STRONĄ:)

* 1928 - 2008 +

2008-12-07T00:08:00.003+01:00

Odszedł Sensei Hidetaka Nishiyama – legenda karate tradycyjnego

"W dniu 07.11.2008 r. w wieku 80 lat odszedł od nas Sensei Hidetaka Nishiyama, Prezydent Międzynarodowej Federacji Karate Tradycyjnego (ITKF), lider karate tradycyjnego na świecie.

Przekazujemy oświadczenie prasowe Międzynarodowej Federacji Karate Tradycyjnego z dnia 08.11.2008 r.:

Międzynarodowa Federacja Karate Tradycyjnego (International Traditional Karate Federation, ITKF) pogrążona jest w żałobie z powodu odejścia Prezydenta Hidetaki Nishiyamy, który zmarł w wieku 80 lat. Sensei Nishiyama był światowej sławy mistrzem karate, który znany był ze swojego głębokiego poświęcenia w ochronę sztuki walki karate tradycyjnego.
"Pan Nishiyama odszedł w pokoju po walce z rakiem" – powiedział rzecznik rodziny Senseia Nishiyamy.

Sensei Nishiyama poświęcił swoje życie wartościom budo, na których opiera się sztuka walki karate tradycyjnego. Jako Dyrektor Departamentu Zagranicznego Japan Karate Association, założyciel i Prezydent Japan Karate Association International of America oraz Prezydent Międzynarodowej Federacji Karate Tradycyjnego wywarł olbrzymi wpływ na współczesne karate tradycyjne.

"Był jedyny w swoim rodzaju" – powiedział p.o. Prezydenta ITKF Rick Jorgensen. "Miał ogromny wpływ na wszystkich, których życie związane było z karate tradycyjnym".

"Sensei miał bardzo szeroką wizję, która obejmowała ludzi w różnym wieku trenujących różne style karate" – powiedział Jorgensen. "Sensei Nishiyama mocno wierzył w to, że sztuka karate tradycyjnego jest ścieżką indywidualnego rozwoju. Dzieci, dorośli i osoby starsze dzięki stosowaniu zasad karate tradycyjnego mogą osiągnąć swój najwyższy potencjał poprzez rozwój umysłu, ciała i ducha. W ostatnich latach swojego życia stworzył system treningowy oparty na zasadach budo, który przeznaczony jest do wykorzystania przez wszystkie style i odmiany karate. Uważał, że stworzenie uniwersalnego systemu rozwoju osobistego poprzez trening budo jest jego największym osiągnięciem. Zostawił ITKF ze skarbem, jakim jest ta wiedza".

"Zadaniem ITKF jest zapewnienie kontynuacji życiowej pracy Senseia Hidetaki Nishiyamy. Będziemy nieustannie przekazywać przyszłym pokoleniom wartości budo, które Sensei uznawał za fundamenty dla wszystkich trenujących karate tradycyjne".

Urodzony w Tokio w Japonii 10 października 1928 r. Hidetaka Nishiyama od wczesnego dzieciństwa trenował sztuki walki. W wieku 5 lat rozpoczął treningi kendo pod kierunkiem ojca, który był mistrzem kendo. W wieku 10 lat rozpoczął treningi judo, a w 1943 r. treningi karate shotokan w dojo Gichina Funakoshi. Tam w 1946 r. zdobył swój pierwszy czarny pas.

Gdziekolwiek Sensei się pojawiał, zawsze był liderem. Został mianowany kapitanem uniwersyteckiej drużyny karate Uniwersytetu Takushoku i był współzałożycielem Ogólnojapońskiego Akademickiego Związku Karate. Ukończył ekonomię i w 1951 r. został współzałożycielem Japan Karate Association, a następnie wybrany został na członka Zarządu.

W 1960 r. opublikował swoją pierwszą książkę: The Art of Empty-Hand Fighting. Do dzisiaj książka ta uznawana jest za jedną z najważniejszych pozycji dotyczących sztuki karate tradycyjnego.

W 1961 r. po przeprowadzeniu się do Stanów Zjednoczonych Sensei Nishiyama utworzył American Amateur Karate Federation (AAKF). Następnie założył JKA-US, które ustaliło standardy karate JKA. W 1973 r. założył International Amateur Karate Federation, która później przekształciła się w International Traditional Karate Federation. W roku 1976 zwrócił się do Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego z wnioskiem o uznanie karate tradycyjnego w imieniu adeptów różnych odmian tej sztuki walki.

W 1999 r. w dniu urodzin Senseia Nishiyamy – 10 października na jego cześć na Kapitolu w Waszyngtonie wciągnięto amerykańską flagę. Był to dowód uznania dla jego wysiłków włożonych w rozwój karate tradycyjnego i jego wkładu w poprawę fizycznego i duchowego zdrowia Amerykanów.

W 2000 r. został uhonorowany przez Cesarza Japonii Orderem Świętego Skarbu, Złotych Promieni z Rozetą (Order of the Sacred Treasure, Gold Rays with Rossette) w Pałacu Cesarskim w Tokio.

W 2001 r. podczas I Pucharu Świata w Karate Tradycyjnym w Warszawie Sensei Hidetaka Nishiyama został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej przyznanym przez Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego za wybitne zasługi na rzecz rozwoju karate tradycyjnego.

Polski Związek Karate Tradycyjnego jest członkiem Międzynarodowej Federacji Karate Tradycyjnego ITKF. Od 19 lat polscy karatecy tradycyjni utrzymywali bardzo ścisły kontakt z Senseiem Nishiyamą. Przekazywana przez Niego nauka stawała się inspiracją do rozwoju karate tradycyjnego w Polsce oraz drogowskazem dla wszystkich trenujących karate tradycyjne.

Po raz pierwszy Sensei Hidetaka Nishiyama odwiedził Polskę 16 lat temu, w styczniu 1992 r. Od tego czasu przynajmniej raz w roku odwiedzał nasz kraj, prowadził seminaria i kursy oraz zaszczycał swoją osobą światowej rangi zawody w karate tradycyjnym. Dzięki jego inspiracji powstaje w Polsce Centrum Japońskich Sportów i Sztuk Walki „Dojo – Stara Wieś”.

Sensei Hidetaka Nishiyama, kierując się wartościami płynącymi z budo, nie ustawał w rozwijaniu swojego ducha i umiejętności. Droga, którą szedł, inspiruje trenujących sztuki walki na całym świecie. Duch Senseia pozostanie na zawsze wśród nas."

tekst pochodzi ze strony www.karate.pl

Oss! Arigato!

2008-11-27T20:22:00.001+01:00

Śnieg zniknął w jedną noc..
I znów można chodzić w American Club:)!
HURRA:)!

2008-11-26T19:31:00.002+01:00

Już mnie na świecie nie ma . Zniknęłam na dobre. Tylko parę chwil przedostaje się promykami pomiędzy tą bajką, w której jestem. Parę promyków istnienia - automatycznego istnienia: praca, jedzenie, spanie.. i inne.. Już mnie nie ma. Uciekłam daleko by nie stąpać trzeźwo po ziemi. Droga do domu, droga do pracy, droga z pracy.. Wszędzie tylko ciałem, słuchawki na uszach - prawie zawsze, poza tymi paroma prześwitami gdzie niejako "być muszę".. A w słuchawkach fantastyczne rozmaitości. Dla każdego coś bardziej lub mniej miłego, dla mnie - jeszcze bardziej zatapiającego w bajkę. Teksty o realiach świata, w którym jestem a nie chcę być. Mimo wszystko słucham.. By bardziej bolało..? "Jakie tu stany przewlekłej ciszy a życie przez palce mi płynie w nicość, i walka o strzępek siebie o wieczne nadzieje... Jakie tu żale tłustych wspomnień o wszystkim czego nie umiałem oswoić, i walka o święte cele o wieczne nadzieje i sens..."
I znikam coraz bardziej. To jest mój świat: muzyka i komputer. Mój świat - tam gdzie jestem sama i nikt nie może wejść. Mój świat i moja bajka, w których przestałam lubić ludzi. Denerwują mnie. Denerwuje mnie gdy w kolejce rozmawiają, dyskutują, denerwuje mnie że się uśmiechają. Czy to zazdrość, że ja już tak nie potrafię? Czy może nie chcę wyjść ze swojej bajki? Jestem tylko ja.. I niech nikt już się nie odzywa do mnie, dajcie mi już spokój. Nie dręczcie mnie tym, że jestem dla was "dziwna.."

I teledysk zgodnie do tekstu..
http://www.youtube.com/watch?v=-UihIKlGS8w

2008-11-20T12:03:00.009+01:00

Nie wiem o co chodzi bo od wczoraj reklamują, że dziś dzień bez papierosa (może krajowy:)???) a wszędzie są informacje, że Światowy Dzień Bez Papierosa jest 31 maja.
No ale to nic, bynajmniej się pochwalę statystyką:).

Nie palę 160 dni
Zaoszczędziłam 895zł
Nie wypaliłam 2236 papierosów
czyli 7 dni i 18 godzin poświęciłam na coś innego
Wydłużyłam swoje życie o 17 dni i 2 godziny

Dla porównania powiem tylko, że gdy paliłam to wyszło że wydałam na papierosy łącznie przez te wszystkie lata (13)
około 15.000 złotych! Oj dużo by można za to kupić:)!
Jeśli ktoś się przymierza to podaję link do strony gdzie znajduje się taki fajny liczniczek, który wszystko zapisuje sam:).
A w miarę możliwości czasowych poszukam parę zdań, które bardzo mi pomogły i bez których by się nie udało.

Link:
http://www.mooqoo.com/pl/nasze-programy/rzuc-palenie/

PO W O D Z E N I A :) ! ! !

Ale chyba nie o taki efekt chodzi;)..

pożegnanie:)... powitanie:)...

2008-11-06T13:20:00.003+01:00

To mój stary rumak:) GIANT X GSR 100. Jeszcze na starych hamulcach, chyba takich już nie produkują:). Od maja do października zrobił ponad 3000 kilometrów, wcześniej jeździł bez licznika przez jakieś 8 lat. Pierwszy poważny rower na którym zaczęłam poważnie jeździć w dłuższe trasy. Przeżył jeden wypadek:). Żegnam się z nim bo rozsypuje się wszystko po kolei ze starości. Ale i tak bedzie moim najlepszym;).

To mój nowy rower KELLY`S QUARTZ.
Pierwszy rower MÓJ, tylko i wyłącznie za MOJE pieniądze:).
Sprzęt dobrej klasy, mam nadzieję, że długo posłuży i dzięki temu będę mogła poznać nowe trasy:).
(zdjęcie ze strony e-bikes.cz)

Uciekinier

2008-09-29T21:27:00.002+02:00

http://www.wrzuta.pl/audio/4rfS6XVy61/myslovitz_-_uciekinier

I znów mój duch połyka lęk

Jak martwy człowiek wchłaniam śmierć
Nie widzę nic, nie słyszę nic
Tracę puls i ciało swe

Na drodze krzyż zatrzymał mnie
Kazał mi żyć
Pozwolił wstać, pozwolił iść
Pozwolił mi być

Bo czerwień jest kolorem krwi
Maluje krwią na ciele mym
I wbijam gwóźdź głęboko tak,
By poczuć siłę i poczuć strach

Dotknij mnie i powiedz mi
Pozwól mi iść
I napisz krwią na ciele mym,
Że warto żyć!

Stworzony by biec
W pogoni za swoim dniem
Przed lękiem uciec chcę,
By dalej żyć
Stworzony by biec
Nie mogę zatrzymać sie
Na zawsze zostać chcę,
By dalej żyć!
By dalej żyć!
By dalej żyć!
By dalej żyć!

I znów mój duch połyka lęk...
Jak martwy człowiek wchłaniam śmierć...
Nie widzę nic, nie słyszę nic...
Tracę puls i ciało swe...

Chcę dalej żyć!
Chcę dalej żyć!
Chcę dalej żyć!
Chcę dalej żyć!

/Myslovitz - Uciekinier/

Morandi - Angels

2008-09-02T08:22:00.005+02:00

Kolejna odsłona muzyczna:). Ta piosenka ma coś w sobie - TEKST! I nie tylko:)...
Dobry teledysk. Jak ktoś napisał na youtoub`ie:
"wkoncu jakis normalny a nie gołe tyłki :P".
Tekst prosty ale wrzucam od razu z tłumaczeniem (polskie napisy) gdyby ktoś nie trawił ani trochę angielskiego:).

http://michalmike.wrzuta.pl/film/caRD0FOdga/morandi_-_angels_tlumaczenie_polskie_napisy

2008-08-31T20:22:00.005+02:00

Dziś muzycznie bo widzę coś ostatnio nie chce się czytać:)? Technika do przodu a my razem z nią, ale bez przesady, nie można tylko liczyć na obrazki do oglądania;), wzrok też trzeba czasem wysilić;)..

Jako że słucham rzeczy baaardzo różne to dziś pod kątem "jamajskim":). Całkiem dobre rytmy na wkurwy żeby się uspokoić;).

Pierwsze: GENTLEMAN - całkiem fajne. Gdybym nie wiedziała to w życiu nie powiedziałabym że to niemiecki zespół:). Cóż tu dodać - muzyka po prostu świetna i profesjonalna!!! No i obowiązkowy zestaw dla tych co lubią reggae:). Żadnego niepotrzebnego g.wna. No a poza tym przystojny Otto Tilmann;).
http://www.youtube.com/watch?v=d4OvmYpxOHI

http://www.youtube.com/watch?v=DR7_AVAOSFQ&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=k2ichr_ZBuU

Drugie: OUTLANDISH - to już nie tak całkiem rytmy jamajskie a jakie to nie wypowiem się bo do końca nie wiem więc głupot pisać nie będę:). Płytę przesłuchałam, niekoniecznie uwiodła moje serce ale jedna piosenka zapadła mi bardzo w pamięci - zwłaszcza, że słuchałam ją w pewnym "stadium" wydarzeń w moim życiu. Tak więc znam ją na pamięć, nawet wstawkę z tekstem.. yyy.. hiszpański to:)? W każdym razie ta piosenka jest ŚWIETNA!
http://www.youtube.com/watch?v=PCHmGDeqd8c

Trzecie: LADY SAW - płytę postanowiłam przesłuchać gdy zakochałam się w jednej piosence od pierwszego usłyszenia:). Spodziewałam się czegoś naprawdę ekstra ale niestety się rozczarowałam.. Pomimo świetnego głosu. Wyczytałam nawet, że to jedna z najwybitniejszych jamajskich artystek. Ale być może po prostu nie mój gust. W każdym razie płyta zrobiła na mnie wrażenie zerowe. Ale ta jedna piosenka to dla mnie MISTRZOSTWO!
http://www.youtube.com/watch?v=shzJY3msrnA

I CZWARTE: Kevin Michael - tu chyba specjalnie nie ma co pisać. Podejrzewam że to artysta tzw. "jednej piosenki". Jakoś specjalnie nie słyszałam o nim nic więcej od jakiegoś roku gdy piosenka była na topie. Ale może za mało telewizję oglądam:). Jak dla mnie - dzieciak z afro, któremu udało sie coś napisać. No ale piosenka lekka i wpadająca w ucho-całkiem miła:)
http://www.youtube.com/watch?v=Lkc4ENGBlIA

bez odbioru phehe;). Czytajcie czasem-nie tylko komiksy;)!

DOPISKA: Aaaa... bym zapomniała.. Chciałam jeszcze jedną wrzucić:)! Jak widać - francuskie reggae też może być dobre:) - czyli zespół NZH. Płyta całkiem ok!
http://www.youtube.com/watch?v=f5LPJ6AInHw

o tym kiedy człowiek powinien wziąć urlop:)

2008-08-29T20:20:00.007+02:00

Jeśli:
- jesteś tak zmęczony, że nie możesz w nocy spać
- słyszysz całkiem coś innego niż w rzeczywistości
- zastanawiasz się dłużej niż 15 sekund jaki jest dzień tygodnia,

to znaczy że musisz zrobić sobie wolny dzień:)..

A było to tak:)...
Kolejny dzień spędzony w pracy, podwójna robota z dnia poprzedniego bo nikt nie przewidział tego w ustawie, że biorąc kogoś na zastępstwo będę musiała nadrabiać zaległości. Kto wie, być może to jakiś nowy przepis, że pracownik na zastępstwie obowiązków wykonywać nie musi skoro nie jest u siebie:). Wieczorkiem dwie szklaneczki deserowego winka - tak dla odmiany do rozmowy wirtualnej na gg;). Byle nie za długo bo i tak jednym i drugim oczy sie zamykają. Do tego w radio piosenka SDM, śpiewają: "człowiek człowiekowi DŻUMĄ", ja oczywiście słyszę: "człowiek człowiekowi GUMĄ" :).
"Fuck" - przebiega przez myśl o 4 rano. To olśnienie - nie wzięłam tabletek na sen. Przypomniał mi o tym tylko jeden fakt - to że sie obudziłam. No nic.. Trochę poleżeć, pomyśleć, może da się jeszcze zasnąć. Ale jak zawsze letni rytuał: wstaję i zamykam okna bo deszcz.. STUK STUK.. STUK STUK.. Strasznie to irytujące. Albo takie samochody. BZIUM... BZIUM... Kto wymyślił żeby o 4.30 do pracy jeździć? I tak jak w filmie "Dzień Świra", całe lato: wstajesz, zamykasz. wstajesz, zamykasz. Acha, jeszcze autobus.. BZIUUUMM.. (jak samochód to szybkie BZIUM.., jak autobus to wolne BZIUUUMM...) Solaris niskopodłogowy, to nic że nowej generacji, hałasować musi. I koniecznie o 5 rano, bo ludzie do szpitala jadą o 5 rano żeby o 13 przyjęli ich do lekarza. Niektórych przyjmą dopiero o 16. Też tak raz jechałam, jak jakaś żyłka pękła mi w oku, wylało się na czerwono, nikt nie wiedział co to jest więc musiałam jechać. Oczywiście, że o 5 rano. Bo tylko 20 osób przyjmują. Przepraszam - więcej też ale to już za drobną opłatą. Pani doktor nic mądrego wtedy nie powiedziała, tylko krople dała. No nic, wracając do tematu.. Jeszcze jedno BZIUUUM... No tak, jeszcze "trójka". Na cmentarz jedzie. Nie wiem czy ktoś o tej godzinie tam jeździ, ja nie jeździłam. Wszystko? Acha.. Jeszcze sąsiad do pracy. 5.30 stuk, stuk, stuk, schodzi po schodach. Przez głowę myśl: "może to nie on, może ktoś chodzi i mój rower kradnie?" Ale nie, słychać jak na dole trzaskają drzwi, za szybko by ktoś go zniósł na dół. Druga myśl by wstać i rozpisać się "na świeżo", ale lenistwo wygrywa, wolę poleżeć godzinkę dłużej, więc pisana teraz opowieść gorszej jakości bo już nie "na świeżo". Zasypiam na godzinkę, może dwie.. Niechętnie wstaję o ósmej. Sypię w kubek kawy, rzadki to widok choć ostatnio powracający bo długo kawy nie piłam. Nie trafiam do kubka, sypnęłam na stół. przez myśl przebiega: "kurrwa!". Bo co innego przebiega Polakowi przez głowę gdy coś mu nie po myśli idzie? To takie popularne "polskie" słowo tłumaczące większość życiowych sytuacji. Jak ktoś ma wątpliwości niech posłucha "wykład o kurwie". Druga myśl która przebiega to przypomnienie sobie wczorajszego, głośnego już "kurwaa!" gdy schylając się przy porannej toalecie trzasnęłam głową o pralkę. Być może dlatego mam takie zaburzenia bo często uderzam się w głowę. W zeszłym roku spadłam z roweru, jak Małysz leciałam i nie wiem gdzie uderzyłam bo za szybko leciałam. Być może jakiś bocian koło mnie nawet leciał ale nie zdążyłam go zobaczyć. Pamiątki były: śliwa pod okiem i nad okiem, dziura w kolanie i biodrze, zdarte łokcie. Jakby się przyjrzeć to blizny zostały.
Wychodzę z domu. Wiatr zniechęcił mnie by wybrać się do pracy rowerem więc jadę kolejką. Nawet wesoło było, parę osób spotkałam, każdy coś powiedział, właściwie nic mądrego ale każdy się z tego śmiał bo przecież trzeba się rozweselić choćby z przymusu by udawać że zaczyna się z zadowoleniem kolejny dzień pracy.
Dzień w pracy minął spokojnie. Trochę pod koniec nudnawo ale ogólnie ok. Jeszcze tylko powrót kolejką. Ludzi pełno, jak śledzie w puszce. Co chwilę ktoś ociera się o mnie, trąca łokciem torbą, rozpycha się. Dziwne to, bo ja też mam mało miejsca ale jakoś nikogo nie "macam". Strasznie mnie to irytuje ale z braku odwagi i poczucia że nie jestem na swoim terenie nic nie mówię. Kiedyś czytałam, że w Chinach czy Japonii - dokładnie nie pamiętam - jest nie do pomyślenia by w metrze czy tramwaju ktoś kogoś dotknął czy otarł się. Nie wiem ile w tym prawdy ale mi by to odpowiadało:). Zawsze miałam skojarzenie ze śledziami jak widziałam ludzi w autobusach na 1 listopada jadących na cmentarz. Miejsca nie bylo ale jeszcze "na chama" może ktoś się zmieści. To nic że mieszkam 15 minut drogi od cmentarza, ale przecież jest promocja, specjalny autobus podstawiają, do tego bilet za złotówkę! Ludzie wiedzą że to im na dobre nie wyjdzie ale przecież muszą skorzystać! Bo to tak jakby GRATIS:)! A jak GRATIS to "chyba" jednak się opłaca:)! Wracając do kolejki oprócz irytacji pod względem "macanki" jestem jeszcze zmuszona słuchać jakie to osobiste sprawy ludzie głośno wypowiadają na temat swoich rodzin, sytuacji życiowych i prywatnych spraw. Wstydziła bym się niejedną rzecz powiedzieć nawet znajomej osobie a tu proszę - cały wagon musi wiedzieć bo ów osobniki nawet nie kwapią się by mówić przyciszonym głosem. Wręcz przeciwnie - mówią podwyższonym głosem! Może większość pracuje w fabrykach gdzie chodzą głośne maszyny:)? A skoro ja mam problem ze słuchem i słyszę trochę gorzej, zwłaszcza na lewe ucho to jak słyszą to osoby zdrowe? "Moja mama powiedziała, że się zamknęłam w sobie bo pyta jak było na imprezie a ja jej mówię tylko "OK" i nic więcej, wogóle z nią nie rozmawiam, ona powiedziała że nie byłam taka chamska nigdy i zmieniłam się na gorsze"! - prawie krzyczącym tonem opowiada dziewczyna swojej koleżance. Takich różnotematycznych historii jest dużo ale więcej przykładów nie przytaczam bo boli mnie głowa od tego jednego. Nie rozumiem.. Po co cały wagon ludzi wracających z pracy ma znać życie, relacje osób których wogóle nie zna? Pomijając fakt, że nawet głupio mi stać obok kogoś takiego to takie rzeczy mogłabym opowiadać komuś bliskiemu na osobistym spotkaniu albo komuś kto chce udzielić mi pomocy psychologicznej. Niedługo ktoś podejdzie do kierownika pociągu i powie: "dzień dobry, moja matka mnie nie rozumie, tata z nami nie mieszka, w szkole mam problemy, bla bla, poproszę ulgowy do Lęborka", a kierownik na to: "moja żona mówi że za dużo pracuję i nie mam na nic czasu, a ja też chciałbym iść z kolegami na piwo czasem, 7,30zł poproszę". Buahaha! Z jednej strony to tragiczne ale wydaje mi się że z niektórych rzeczy nie powinno się obnażać przed obcymi osobami. Może ktoś mi zarzuci, że piszę tu też osobiste swoje sprawy. Ale w pewnym sensie w internecie jest się anonimowym, tylko paru znajomych wie, że ja to ja, a poza tym piszę "pół słówkami" więc nigdy nie wiadomo o co do końca mi właściwie chodzi:).
No i tak dojechałam do domu. Myślałam nad rowerem ale chyba nie miałam wystarczająco siły:), tak więc siedzę tu i piszę ten tekst z przymrużeniem oka. Jeśli ktoś uważa go za całkiem poważny to tak nie jest. Wszystko co napisałam to prawda i tak faktycznie było:) ale uśmiecham się sama do siebie że udało mi się (mam nadzieję) ująć to trochę w humorystyczny sposób:). Buahahaha, dobrze się bawiłam pisząc to:)!

A i piosenka:D bo jutro sobota, i mam wolne:D phehe
http://www.youtube.com/watch?v=DVd9t8372cs

dlaczego tak..?

2008-08-27T16:15:00.001+02:00

Link:

http://laura14.wrzuta.pl/audio/hOTGUtSz9G/09.fenomen_-_dlaczego_tak__by_bronek

nie chcę się błąkać...

2008-08-17T20:48:00.005+02:00

Nie wiem czy ktoś zauważył ale parę postów zostało usuniętych. Może głupio zrobiłam ale stwierdziłam że to co w nich pisało to już "nie ja". Ale jak już kiedyś wspomniałam - gdy czytam to co napisałam po raz drugi to zawsze stwierdzam że to głupie więc dalszych postów nie przeglądałam i coś się z tego blogu ostało:).

Jeszcze nie odważyłam się ani nie zebrałam by napisać swoją historię w poniższym temacie.. Być może kiedyś..?

Tekst pochodzi z artykułu: http://wyborcza.pl/1,75480,2268983.html#more
Trochę długie ale warte przeczytania i przemyślenia

Łukasz, wrzesień 2003

Czy matka da mi w końcu spokój? Marzę, że kiedyś obudzę się i nie będę słyszał jej cholernych obcasików. Stuk, stuk, stuk - taki alfabet Morse'a. Wolne, wolne... - znaczy, że ma dobry humor. W nocy przyszedł pan Jarek, robi mu jajecznicę. Szybkie, szybkie - jest wkurwiona. Nie było Jareczka, nie ma papierosów. Zaraz wyśle mnie do sklepu, żebym wyżebrał na kreskę paczkę albo dwie. Miesiąc temu wypisała mnie ze szpitala. Przyjechała zaraz po rannym obchodzie z kwiatami dla pani doktor: "Ukłoń się, Łukasz, pocałuj panią w rękę, no...". Od kiedy pamiętam, zawsze robiła mi taką oborę. Kiedyś tłumaczyła mnie z wagarów: "To dobry dzieciak, buty mi pastuje, prasuje, z domu nie wychodzi. Na kurs tańca siłą go wygnałam". I bach, wyciąga plastikowe maki z naszego wazonu: "No, Łukasz, przeproś panią". Wolno, wolno, szybko, szybko. Zaraz mi rozsadzi łeb. Muszę umyć włosy. Muszę umyć zęby. Muszę wyjść z pokoju. Jutro ogolę się na łyso. Jak Dalajlama. Zacznę medytować. Podobno wszystko zależy od tego, jak oddychamy. Dalajlama oddycha przeponą i wszystko nastawia mu się jak w zegarku - wątroba, trzustka, przysadka mózgowa. Co rano ma siłę wstać. Ja oddycham płucami i jestem rozregulowany. Nie chce mi się zwlec z łóżka, nie chce mi się ubrać. Paznokcie u nóg rosną mi za szybko. Sterczą i uwierają w bucie. Ciekawe, co Dalajlama robi z paznokciami. Obgryza? Piżama wyciągnęła mi się na tyłku i łokciach. Żółta bawełniana piżama. Damska. Ważyła ze 20 deko, matka kupiła ją za trzy złote w ciuchlandzie, zaraz po tym jak zabrała mnie karetka. Pierwsze wspomnienie po przebudzeniu to czerwone serduszka na żółtym tle. I napis: "Hello lover". A potem, że wszyscy gapią się na mnie. "Hello, lover, hello, kochanie! - wołała do mnie pani doktor, ta od płukania żołądka. - Bój się Boga, tyle tabletek! Zbierałeś pewnie kilka miesięcy". "Cześć, lover!" - mrugał psycholog stażysta. - Opowiesz mi, dlaczego to zrobiłeś?". "Hello! - uśmiechała się siostra przełożona. - Godzina dłużej i byś nie żył!". Ładna ta siostra, ale głupia. Przecież nie chciałem się obudzić.

Łukasz, grudzień 2003

Mój blok. Zaropiałe szyby. Tynk, który zżarły kocie szczyny. Wydeptana trawa między blokami. Ani jednego drzewa. Koczanowicz spod dwudziestki namawiał kiedyś mieszkańców, żeby się złożyli na kilka iglaków. "Sadzonki nie są drogie. Wyjdzie po 5 zł od rodziny. Za kilka lat milej będzie na ławce usiąść". Jakiej ławce, panie Koczanowicz? Ostatnią, którą wyremontowała spółdzielnia, chłopaki spalili w zeszłe wakacje. Matka grosza Koczanowiczowi nie dała. Pięć złotych to przecież dwie paczki fajek od Ruskich na bazarze. Zresztą nie tylko ona. Musiał za swoje kupić. Dwie małe tuje. Całe wakacje podlewał. Ale przed Zaduszkami ktoś mu je wykopał. Widocznie na cmentarz potrzebował. Moje mieszkanie. Gierkowskie M-3 dla rozwijającej się socjalistycznej rodziny podnoszącej swój status społeczny. W dużym pokoju ława i dwa fotele. W końcu rodzina musi gdzieś jeść niedzielny rosół: "Nie garb się, nie siorb, włącz telewizor, zaraz będzie Papież!". Kuchnia: "Gaz jest, woda jest - ciesz się, że nie musisz codziennie rozpalać w piecu". Mój pokój. Osiem metrów kwadratowych. Na ścianie misie pasą się na leśnej polanie. Obraz przywiózł ojciec z wycieczki do ZSRR. Kiedy się rozwiedli, matka chciała go wyrzucić, ale ponoć się rozryczałem i zbastowała. Od 20 lat tylko regał się zmienił. Był na wysoki połysk, ale politura zlazła i matka pomalowała olejną. Miał być jasny orzech, jest jakaś sraczka. Mój świat. Komputer. Celeron, jeden giga. Kilka lat temu demon szybkości. Poszły na niego pieniądze z odszkodowania za złamaną rękę. Na przystanku koleś z sąsiedniego bloku mnie pchnął, chciał wymusić kasę. Matka podała do sądu o odszkodowanie. Wygraliśmy. Na osiedlu nie mam się co pokazywać. Siedzę w necie. Wolę tam. Nikt nie widzi mojej bladej gęby. Mogę być "panemcogito", "duchem82" albo zwykłym "gościem". Mogę napisać "ChWD", mogę zamruczeć albo powyć. Dopóki matka nie wyłączy korków. "Wyszedłbyś z tej nory. Z panem Jarosławem się przywitał. Czy ty wiesz, co on ostatnio zrobił rodzonej matce? Truł się. Ja mu dawałam na tańce, komputer, rower, skarpety, majtki. Uczyłam zęby myć, sikać, a on mi się tak odpłaca! Dlaczego, pytam, dlaczego?".

Łukasz, styczeń 2004

Czytałeś "Alchemika" Paula Coelho? - pytali na czacie, kiedy biadoliłem nad sobą. - Czytałem. - I co? - I gówno! Gość pisze, że jak czegoś bardzo chcesz, dostaniesz, bo cały świat, wszechświat nawet, ci w tym pomaga. Zależy, cwaniaczku, na jakim ty świecie żyjesz! W moim takie zaklęcie nie działa. Nigdy nie działało. Podstawówka: "Tato, pójdziemy na basen? (Zdarzało mu się zadzwonić). Jasne! Za tydzień, jak dadzą mi urlop, jak matka ci pozwoli...". Jasne! W grudniu po południu - jak druga żona nie będzie miała miesiączki, jak dopalisz papierosa, jak znowu wyrosną ci włosy na głowie. Kumpel jeździł ze starym co niedziela. Zabrali mnie ze sobą. Oni w dużym basenie motylkiem, crawlem, delfinem. Skacz! Skoczyłem. Ratownik wyciągnął mnie za włosy. Pływać nie umiesz? Do brodzika moczyć nogi". Ogólniak. "Zapomniałam ci powiedzieć, nie jedziesz na obóz - to matka na dzień przed planowanym wyjazdem. - Spakowałeś plecak? Rozpakuj! Albo dzwoń do ojca. Jakieś alimenty w końcu ci się należą!". Studia: "Całe szczęście, że ci zabrakło dwóch punktów na tę historię - znowu ona. - Mówiłam: na dziennych nie dasz rady. Do pracy pójdziesz, zarobisz na zaoczne". Praca - akt pierwszy. Ojciec: - Sam nie znajdziesz roboty. Znajomości trzeba mieć, układy... Praca - akt drugi: - Załatwiłem! Od jutra sprzedajesz ubezpieczenia u mojego znajomego. Pięć procent od umowy dla ciebie! Praca - akt trzeci: - Nie zapłacił ani grosza od pół roku? Może źle wypełniałeś umowy? Epilog: - Słuchaj, on mówi, że z tobą nie można się dogadać, że zapłaci, jak jemu oddadzą. I jeszcze jedno, żona nie zgodziła się, żebym podżyrował ci studencki kredyt. No i co? Zjadłem sardynki w oleju. Wszedłem na forum. Kazali mi przeczytać "Weronika postanawia umrzeć". Ponoć bardzo budujące.

Łukasz, marzec 2004

Czasem w szparze pomiędzy drzwiami a podłogą widzę oczy matki. Sprawdza, czy sobie czegoś nie zrobiłem. Szkoda mi jej. Kiedyś była ładna. Na zdjęciu ślubnym wygląda jak Bardotka. Tyle razy próbowała ułożyć sobie życie. Przed panem Jareczkiem przychodzili inni. Gotowała, prała, kupowała wody kolońskie. A potem zostawiali ją, jak ojciec. Któryś mi powiedział: "Gdyby nie ty, ożeniłbym się z nią!". Wczoraj poprosiła, żebym odebrał pranie z magla. Taki pretekst, żebym tylko nie siedział w domu: "Wyszedłbyś do biblioteki, do domu kultury, na rynek po marchew... Wyszedłem dzisiaj. Spotkałem Zawistowską, uczyła mnie w podstawówce matmy: "Wyrosłeś. Nie pracujesz? Za naszych czasów praca była. Pobudować można się było, na wczasy pojechać!". Jasne! Ja nawet wiem, jak się na to zarabiało! Byłem jedynym, który nie chodził do pani na korepetycje. Ogłoszenie przed całą klasą, pro publico bono: "Nieźle poszedł ten sprawdzian z funkcji. Tylko jedna pała. Podziękujcie koledze, który zaniżył wam średnią!". Podałem wynik w zwykłym ułamku - nieważne, że dobry, trzeba było w postaci dziesiętnej. Matki nie było stać na prywatne lekcje. Gdy groziła mi repeta, oddała pani ćwiartkę cielaka, którą kupiła dla nas. Ledwo się nam zmieścił do windy (wtedy jeszcze mieszkała pani w blokach). W ogólniaku nie lepiej. Tam już każdy kręcił własny interes. Chemik, który dorabiał, sprzedając podręczniki, informatyk przepisujący prace magisterskie na szkolnym sprzęcie... Korepetycji udzielał każdy. "U nas jest poziom akademicki - chwaliła się dyrektorka na koniec roku. - Na studiach nie będziecie mieli co robić!". Czy ona kiedykolwiek siadła z kalkulatorem i wyliczyła, ile czasu potrzeba, żeby się z tym wszystkim wyrobić? Każdy materiał ma przecież swoją wytrzymałość. Wyjdziesz do kibla, zapalisz fajkę, podrapiesz się po tyłku i już masz zaległości, braki, deficyty. O, nie! Nie jesteś w porządku! Jesteś winny, jesteś leń, leser, obibok, jesteś czwórkowy! Albo z tym ściąganiem. "Kiedy dajecie koledze odpisać zadanie - mówiła wychowawczyni - pamiętajcie, że za kilka lat razem będziecie szukać pracy, że pomagacie swojej przyszłej konkurencji!". Dobrze, że nie ma teraz pochodów pierwszomajowych. Nosilibyśmy transparenty z napisami "Wolny rynek - wspólnym dobrem" albo "Wróg narodu czai się w twojej ławce!". Muszę sobie zrobić przerwę. Dzień bez internetu. Dołują mnie ci samobójcy z forum. Od tygodnia ani jednego pozytywnego postu. Tylko: "Jestem biedną szarą myszką, mieszkam w małej norce, nikt mnie nie przytula, nie mam na kino". Nic, tylko się zabić.

Łukasz, maj 2004

Byłem u psychiatry. Kolejnego, odkąd wyszedłem ze szpitala. "Czy traci pan przytomność? Czy słyszy pan głosy?" - kto im, do kurwy nędzy, układa te ankiety? Kolejka za drzwiami, na wizytę trzeba czekać dwa miesiące, a oni o głosy pytają. Co to ja Makbet jestem? Boję się spać, boję się rozmawiać z ludźmi, boję się, że matka wyrzuci mnie z domu. Ja się nawet nie zdziwię - nie pracuję, nie myję po sobie szklanek, nie wynoszę śmieci, zużywam prąd, wodę, wyjadam chleb, wylizuję garnki po sosie... Nic nie mówię, nic nie czuję. Zero jestem. To jest, panie doktorze, mój główny problem. Czy w pańskiej ankiecie jest rubryczka: "Zero"? Czy w pańskiej książeczce, z której spisuje pan nazwy leków, jest coś na moją chorobę? Jest. Wyszedłem z gabinetu z kolejną receptą na prozac. I tak go nie wykupię. Matka nie da pieniędzy. Boi się, że znowu się nałykam. Według niej powinienem OTRZĄSNĄĆ SIĘ!, POZBIERAĆ DO KUPY! I WZIĄĆ SIĘ W GARŚĆ! Dobre rady cioci Włady! Znam ich tyle, że mógłbym wydać kilka podręczników z serii "żyć w tym świecie i nie zwariować!". Wizualizacja, relaksacja, aromaterapia, muzykoterapia, terapia przez lepienie glinianych zwierzątek - to tylko część tego, co zaproponowała pani psycholog, do której trafiłem po szpitalu. Jeżeli mam wierzyć, że od zapalenia kadzidełka znikną moje problemy, to wolę wierzyć w Boga. Nawet w tego brodatego starca wyłaniającego się zza chmury, który był na obrazkach rozdawanych przez siostrę Janinę na katechezie. Na razie nie wierzę ani w jedno, ani w drugie. Przeszło mi. Tylko dlatego jeszcze żyję. Boję się, że po drugiej stronie nie ma żadnego błogosławionego światła i aniołów, które uniosą mnie do raju. Boję się, że otworzę oczy i będzie to samo: warkot lodówki za ścianą. Na forum namawiają, żebyśmy się spotkali. Rok temu był pierwszy zlot, u jakiegoś kolesia pod Warszawą. Przyjechało ze 20 osób. Wszyscy się bali, że to będzie zbiorowe samobójstwo, a wyszło normalnie: piwko, muzyka. NW zapraszała potem wszystkich na swój ślub. Zdaje się, że Ewka była jej świadkiem.

Łukasz, koniec lipca 2004

Popołudnie: "W odpowiedzi na twój apel z forum. Chętnie opowiem o tym, o co prosisz. Ale najbezpieczniej czuję się w sieci". Wieczór: "Rozumiem, że to dla ciebie niewystarczające. Gotów jestem się przełamać. Mając do wyboru telefon i spotkanie, wybieram to drugie. W domu teraz ciągle ktoś jest, nie czułbym się swobodnie". Nazajutrz rano: "Może być Warszawa. Tylko niech mnie ktoś odbierze z dworca. Nie chcę się błąkać". Czekał na peronie. Ubrany na czarno, lekko łysiejący. Speszony. Oglądał Warszawę z okien samochodu. Rozmawialiśmy w Czułym Barbarzyńcy - kultowej już księgarni-kawiarni. - Nie dziękuj za zaufanie - powiedział na pożegnanie. - Ja nie mam nic do stracenia, a tobie może pomogę. Niedawno przysłał maila: "Co u mnie? Nie powinnaś pytać. Może wcale cię to nie interesuje, a pytasz tylko z grzeczności. Jako człowiek pogodzony z depresją i nastawiony egocentrycznie odpowiem - źle. (...) Przyszło mi do głowy, że gdybym się zabił, to byłaby to dobra puenta do tekstu. Ostatecznie zwycięża ciekawość, co też tam napiszesz".

*Personalia niektórych bohaterów zostały zmienione

Według policji i danych GUS rocznie w Polsce odbiera sobie życie więcej osób, niż ginie w wypadkach drogowych.
Strona internetowa "Razem przeciw samobójstwom" (www.przyjaciele.org) ma duże powodzenie. Codziennie na czacie rozmawia kilkanaście osób. Forum istnieje od 1998 roku. Założył je Maciej Tryburcy, wówczas student drugiego roku psychologii w Wyższej Szkole Psychologii Społecznej w Warszawie. Dziś już dyplomowany psycholog. Od początku sam płacił za miejsca na serwerze, za domenę, za to, że po wpisaniu w wyszukiwarce słowa "samobójstwo" ich strona pojawia się jako pierwsza.
Umieścił na stronie teksty na temat przyczyn samobójstw, o rozpoznawaniu sytuacji kryzysowych. Wraz z użytkownikami strony systematycznie tworzy bazę punktów pomocy w całym kraju.

pokonaj siebie!

2008-07-29T19:23:00.004+02:00

NIE PALĘ 46 dni 1g 30m
WYDŁUŻYŁAM SWOJE ŻYCIE o 4 dni 22 g 13m 36s
ZAOSZCZĘDZIŁAM 209zł 58gr
NIE WYPALIŁAM 644 papierosy
czyli 2 dni 5g 44m 24s poświęciłam na coś innego

:) :) :) :) i żeby pasowało do tematu to piosenka:

http://youtube.com/watch?v=FlOgaBY7Wts

sama..

2008-06-19T22:20:00.005+02:00

Jestem sama.. Zostałam sama gdy nagle okazało się że nie chcę już palić, nie chcę już pić. Bo skoro zawsze to robiłam a teraz już nie chcę to jest to dziwne. Bo jak można palić 13 lat i powiedzieć nagle "nie idę do knajpy bo nie chcę zapalić", jak można pić nie raz za dużo i nagle powiedzieć po jednym piwie w knajpie "dziękuję, ja już idę do domu". Przecież to nienormalne.. Być może byłam potrzebna do towarzystwa by je rozbawić albo po to żeby ktoś nie był w tym towarzystwie sam. Chociaż nie wiem czy jestem taka zabawna. Zrozumiałam, że prawie każdy patrzy tylko na swój czubek nosa. Są tylko wyjątki, które tak nie postępują. Zrozumiałam gdy ciesząc się tym, że nie chcę palić pewna osoba powiedziała mi "i tak nie rzucisz! zobaczysz że nie rzucisz!". No cóż.. Chyba nie to chciałam usłyszeć.. Jeśli znasz kogoś z kim pijesz, to póki trzymasz się wspólnej butelki zawsze jest ok. A kiedy mówisz tak po prostu, że nie chcesz pić to słyszysz "nie rozumiem", "nie wiem o co ci chodzi", "jesteś dziwna". A do tego jeżdżę niewiadomo gdzie i jak daleko na rowerze, po lasach. Jestem dziwna bo przejrzałam na oczy i zobaczyłam że aby coś ze sobą zrobić muszę to zrobić sama? Bo nikt mi w tym nie pomoże? Ale wiem to napewno, że gdyby się zdarzyło że będę leżeć i umierać na raka z powodu palenia to ci co mówili "zobaczysz że nie rzucisz" powiedzieliby "a nie mówiłem nie pal"? A gdy będę płakać bo nie będę mogła wejść na pierwsze piętro poschodach, ci co mówili: "po co się tak męczysz na tym rowerze" powiedzieli by "widzisz, trzeba było więcej ćwiczyć".
Miesza mi się teraz w głowie strasznie bo przez to wszystko co chwilę ktoś mówi, że mnie nie rozumie i już nie wiem czy inni nie chcą mnie zrozumieć bo patrzą na swoje korzyści czy to może ja jestem taka dziwna, że mnie po prostu nie da się zrozumieć..?
I tak zostanę sama.. Wsiądę na rower i znów pojadę daleko.. sama..
I chyba narazie chcę zostać sama..

2008-05-02T17:46:00.019+02:00

Dawno mnie nie było,
ALE-brak natchnienia u mnie przekłada się na dobre samopoczucie:).
Parę zdjęć z wczorajszej wyprawy rowerowej do Pucka.

(UWAGA! POWYŻSZE ZDJĘCIA SĄ MOJEGO AUTORSTWA! UŻYWANIE ICH (kopiowanie, przetwarzanie itp.) BEZ MOJEJ ZGODY JEST PRAWNIE ZABRONIONE!)

2008-03-13T21:17:00.001+01:00

"Tego dnia czystość
Została pogrzebana, razem z nią legł wstyd
Tego dnia upadł duch
Wygięła się do wewnątrz bezpowrotnie elipsa ma

Wczoraj zdołałam
Wrócić do łona matki pamięć wraca dziś
Co w niej jest czego nie mam ja
Pełnia człowieczeństwa wiele kosztuje mnie

Obrastam w siłę, bronię się
Nie złoszczę się, nie złoszczę się
Lubię chleb więc sobie zjem
I po brzuchu się poklepię"

Utwór: Hey - HO

Link do piosenki:
http://pl.youtube.com/watch?v=QDpMFR_f0pM

2008-02-17T18:42:00.003+01:00

http://youtube.com/watch?v=Lkc4ENGBlIA KLIK KLIK ;)!

It don’t make any difference to me

What the world thinks about us baby

Cause in my heart I will always believe

That we were meant for each other

Love ain’t got no color

It don’t make any difference to me… :) :) :)

2008-02-11T19:38:00.000+01:00

Boski ostrokrzew

Co siorbią mateiści,
kiedy w tykwie nie ma liści?
O czym oni wtedy marzą...
Kiedy mate znów zaparzą!

Yerbo, ile Cię trzeba cenić!
Wie ten, komu nie ma się co pienić.
Chociaż jedno małe zalanie,
Błagam, ześlij szybko, o mój Panie.

Cierpię katusze z braku yerby,
Wczoraj dziś i jutro, bez przerwy.
Bambusowa rura stoi sucha,
Czy ktoś mnie łyczkiem udobrucha?

Ten oto wspaniały tekst jest autorstwem
Incusia z Bierunia
który przesiaduje na www.yerbamateforum.pl
:) :) :)

Zdjęcie autorstwa mojego:).

coś o świniach...

2008-02-01T21:39:00.000+01:00

"Ludzie kochana są jacy są, (...) ale że ktoś okaże się świnią, nie oznacza, że zawsze nią był. Ta świnia, która kiedyś świnią nie była, musiała w życiu się ześwinić, a ktoś jej w tym pomógł, bo świnie to się tak same z siebie nie rodzą, one powstają, bo często je ktoś kształtuje i wtedy człowiekowi rośnie ryj i uszy i zaczyna kwiczyć, a świnia zawsze kwiczy jak jest nieszczęśliwa.... świnie należy kochać i im współczuć, bo te biedne różowe prosiaczki są nieszczęśliwe. A tak wogóle to świnia będzie świnią jeśli będzie żyła w chlewie, myślę, że jak się wpuści świnie na salony to manier nabierze (...)"

(Tekst napisany przez moją kochaną U. 13.09.2003r.)

Rosamonte Especial...

2008-01-17T09:56:00.001+01:00

TEN ZAPACH MNIE POWALIŁ NA KOLANA:)...

A tu można zobaczyć jak się przygotowuje Yerbę do spożycia:)
http://youtube.com/watch?v=r4nJUrn4Qgo

Z DEDYKACJĄ... dla I.D.:)...

2007-11-10T20:56:00.000+01:00

Tekst ze szczególną dedykacją dla I.D.:),
ale i dla wszystkich którzy:

- czasem zmuszają się by być kimś innym niż są w rzeczywistości...
- boją się podjąć słuszną decyzję...
- boją się walczyć o swoje prawa...
- boją się "być KIMŚ" chociaż bardzo tego chcą...
- WIEDZĄ, że POTRAFIĄ ale nie mają odwagi podjąć wyzwania...

Dedykuję go również SOBIE:)...

"Nie boimy się, że nie sprostamy oczekiwaniom.
Boimy się, że możemy wszystko.
To światło, które jest w nas, a nie mrok, budzi nasz lęk.
Bycie skromnym nie służy światu.
Nie ma nic oświeconego w byciu skromnym,
by inni czuli się pewniej w naszej obecności.
Wszyscy mamy błyszczeć jak dzieci.
Światło nie jest dla wybranych, jest w każdym z nas.
A kiedy pozwalamy mu świecić,
sprawiamy, że inni świecą.
Kiedy uwolnimy się od własnego lęku,
nasza obecność automatycznie uwolni innych."

Tekst pochodzi z jednego z moich ulubionych filmów COACH CARTER (oparty na faktach!:)).
Wszystkim serdecznie polecam aby go obejrzeć!
Zachęcam też do posłuchania jednej z piosenek z filmu - link: http://youtube.com/watch?v=B9f0HzZGbQc

parę słów o tym co ostatnio pijam:)

2007-10-24T16:56:00.000+02:00

YERBA MATE - wysuszone, zmielone liście ostrokrzewu paragwajskiego, niekiedy również świeże, przygotowane do robienia naparu popularnego głównie w krajach Ameryki Południowej. Mate jest podawana w naczynkach - zwanych matero, mate lub guampa. Mate może być wykonane z tykwy lub z drewna - np. Palo Santo. Guampa jest to naczynie zrobione z rogu wołu. Po odpowiednim przygotowaniu naczynia można umieścić w nim bombillę - służącą do picia, często posrebrzaną lub pozłacaną metalową rurkę (słomkę) zakończoną sitkiem. Następuje moment zalania wodą. Musi być to koniecznie woda lekko ostudzona (70-80°C). Napar można uzupełniać nawet do kilkunastu razy, aż nie straci swojej mocy. Picie mate jest swoistym rytuałem, w Ameryce Południowej wita się nią nawet nieznanego przybysza. Mate pite jest podczas spotkań rodzinnych lub w gronie przyjaciół. Jedna z osób podejmuje się serwowania, napełnia guampę i przekazuje ją jednej z osób. Ta wypija cały napar i oddaje gospodarzowi, żeby uzupełnił naczynie i podał kolejnej osobie. Indianie Guarani piją napar z liści ostrokrzewu paragwajskiego od czasów prekolumbijskich, aby oczyścić krew, wzmocnić włosy, zwiększyć odporność organizmu, zwalczyć zmęczenie i zredukować stres.
/tekst z pl.wikipedia.org/

Cóż mogę dodać:). Po paru latach picia 4 kaw dziennie (ze względu na niskie ciśnienie) mogę powiedzieć, że po
pierwszym zasmakowaniu yerby nawet nie miałam ochoty na kawę:). Mniam, pycha:)! Z boku strony znajduje się
link do forum gdzie można dowiedzieć się więcej na temat tegoż cuda:) oraz link do sklepu z yerbą. A jakby ktoś chciał posmakować to zapraszam do mnie:).

A wygląda to tak:

I moje ulubione:

DLA TYCH KTÓRYM KOŃCZĄ SIĘ WAKACJE:)...

2007-08-26T20:20:00.000+02:00

Kliknij w zdjęcie
aby je powiększyć!

2007-08-20T22:48:00.000+02:00

Ludzie... Czego od ciebie chcą? Jeden... drugi... trzeci...
Aż zaczniesz myśleć, że każdy następny tak jak i poprzedni czegoś od ciebie chce. Z biegiem czasu każdy bez wyjątku staje się dla ciebie podejrzany... Zapewne chce ciebie zniszczyć, zadeptać, opluć a potem odwrócić się na pięcie i odejść. Bez żadnego słowa, tłumaczenia.
A czegoś ty się spodziewał po nim? Że przyszedł bezinteresownie pogłaskać cię po główce? Nie... Zawsze czegoś musi chcieć... Zapewne czegoś na swoją korzyść. Czegoś co pozwoli mu nasycić jego pragnienie obłudy, skąpstwa, chorej ciekawości, sensacji... A ty myślałeś, że on po prostu JEST obok ciebie, dla samego BYCIA..

Człowieku... Czego ty chcesz od ludzi? Jednego... drugiego... trzeciego...
W końcu i oni zaczną myśleć żeś przyszedł ich zadeptać i opluć. Nawet jeśli chcesz by byli obok ciebie dla samego BYCIA to też wymagasz czegoś na swoją korzyść.

Pewnie niejeden z nich boi się tak samo jak ty...
Tego, że chcesz go zniszczyć a potem odwrócić się plecami i odejść.
Tak po prostu... Bez żadnego słowa, tłumaczenia.

Mimo wszystko chcę wierzyć że chociaż TY jeden jesteś po to aby po prostu BYĆ...
I TY też w to uwierz...

piosenka na dziś:) - http://www.youtube.com/watch?v=NQjHeh_quBY

pare zdjęć mojego autorstwa, z wycieczki nad jezioro:)...

2007-08-17T19:10:00.000+02:00

wczoraj.. dzisiaj.. jutro..

2007-08-01T19:19:00.000+02:00

Tak bardzo potrzebuję twojej bliskości
a jednocześnie tak bardzo się jej boję..
Czasem zbiera się na mdłości..
To ze strachu..
Że możesz być ZBYT BLISKO..

Tak bardzo potrzebuję twojego przytulenia
a jednocześnie tak bardzo się go boję..
Czasem zbiera się na mdłości..
To ze strachu..
Że za mocno przytulisz i coś pęknie..
Rozpryśnie się na małe kawałki..

Dla ciebie wczoraj to "kiedyś" a jutro to "przyszłość"..
Dla mnie.. wczoraj to "wieczność" a jutro..?
Jutro to obraz wczoraj..

Jak mam pożegnać "wieczne wczoraj"?
Jeszcze bardziej zbiera się na mdłości..
Bo zamiast cieszyć się..
płaczę, że nie można zatrzymać czasu..

2007-07-25T19:59:00.000+02:00

"CZY MYŚLISZ CZASAMI O TYM,
ŻE NASZ DZISIEJSZY DZIEŃ
JUŻ JUTRO STANIE SIĘ DNIEM WCZORAJSZYM..?"

"Chodzi" za mną piosenka... od daawna...

2007-07-13T22:59:00.000+02:00

"Żyj z całych sił i uśmiechaj się do ludzi
Bo nie jesteś sam
Śpij, nocą śnij
Niech zły sen cię nigdy więcej nie obudzi,
Teraz śpij
Niech dobry Bóg zawsze cię za rękę trzyma
Kiedy ciemny wiatr porywa spokój,
Siejąc smutek i zwątpienie
Pamiętaj, że

Jak na deszczu łza, cały ten świat nie znaczy nic, a nic
Chwila która trwa, może być najlepszą z twoich chwil
Najlepszą z twoich chwil
Idź własną drogą, bo w tym cały sens istnienia,
Żeby umieć żyć
Bez znieczulenia, bez niepotrzebnych niespełnienia myśli złych

Jak na deszczu łza, cały ten świat nie znaczy nic, a nic
Chwila która trwa, może być najlepszą z twoich chwil
Najlepszą z twoich chwil"
DŻEM "Do kołyski"

Wiem, że lubisz motyle...

2007-07-04T19:57:00.000+02:00

STRASZNIE TĘSKNIĘ...
BYĆ MOŻE OD WRZEŚNIA POWRÓCĘ...

Po pierwsze! Rzecz w tym , aby doskonalić charakter!
Po pierwsze! Rzecz w tym , aby bronić prawdziwości drogi!
Po pierwsze! Rzecz w tym , aby rozwijać siłę ducha !
Po pierwsze! Rzecz w tym , aby szanować etykietę !
Po pierwsze! Rzecz w tym , aby gorącość nie przesłaniała męstwa !

"(...) jeśli zabierzecie mi moje karate to Co mi zostanie? Trenowałem na drodze karate przez ponad pół wieku. I nie umiem nic innego. "

"Jeśli to możliwe nie chciałbym umrzeć leżąc w łóżku, ale zaabsorbowany treningiem, na podłodze dojo jak wytrwały, stary dąb niechętny do rozsypania się."

"Przezwyciężenie szalejącego byka w bitwie nie jest przeznaczone wyłącznie Mas Oyamie. Ty także możesz to zrobić. Jeśli jesteś chętny zaryzykować, postawić na to swoje życie, mógłbyś tego dokonać bez doznania niepowodzenia. Ale nie koncentrujesz swoich wysiłków wystarczająco. Twoje energie są rozproszone w pogoni za dobrobytem i miłością a tylko trochę trenujesz karate. To jest właśnie przyczyna dlaczego nie wykorzystujesz całego swojego potencjału. Zawsze myślisz o czymś jeszcze więc cokolwiek robisz twoje wysiłki nie są kompletne. Jeszcze z tak rozproszonymi myślami nigdy nie zostaniesz mistrzem niczego. Co do tego jestem pewien. "

"Miyamoto Musashi powiedział tak: ”Zapomnij o sobie i to “sobie” będzie żyło”. To jest duch drogi walki. Zaprzecz sobie i trenuj pochłaniając ryzyko istniejące w twoich wysiłkach. Zaprzeczenie siebie jest właśnie jego powrotem. "

"Zanim zapytasz: ”Jaki jest cel chęci zostania silnym?” Myślę, że powinieneś zapytać siebie samego: ”Czy będę miał satysfakcję z tego, że zawsze będę słaby?”

"Karate nie oznacza zwycięstwa, ale jest ideą, aby nie przegrać"

"Jak trenujesz tak będziesz walczyć."

"Prawdziwą istotę drogi Budo można uświadomić sobie jedynie poprzez doświadczenie. Wiedząc o tym, naucz się, by nigdy nie bać się jej wymagań."

"Jeśli nie pokonasz swojej tendencji do poddawania się zbyt szybko, twoje życie będzie prowadzić donikąd."

I jeszcze jeden: "MASAKATSU AGATSU" - kto nie wie co to znaczy niech poszuka w internecie:). Odpowiedzi proszę przesyłać na maila;).

Cytaty znalezione w internecie

Na zdjęciu: AVI ROKAH

nie obiecuj...

2007-04-16T19:22:00.000+02:00

Nigdy nie obiecuj mi czegoś,

czego nie jesteś w stanie spełnić...
Nawet jeśli byłaby to drobna sprawa...
Nie kłam... Powiedz prawdę...
Nawet jeśli waga obietnicy byłaby niczym ptasie piórko...
Powiedz, że nie jesteś w stanie zrobić dla mnie takiej czy innej,
choćby nawet drobnej rzeczy...
Powiedz mi wprost, a... napewno poczuję się dużo lepiej...
Pomyśl dwa razy i lepiej powiedz NIE,
zanim bezmyślnie powiesz TAK...
A nie będę sobie robić nadzieji, że...
jestem dla ciebie "kimś ważnym"...

2007-03-06T20:44:00.000+01:00

Przepraszam... "Ja nie stąd"...
Nie mam pojęcia jak dojść do... SZCZĘŚCIA...
Nie znam drogi...
A Ty usilnie starasz się wytłumaczyć mi ją...
Próbujesz pokazać mapę...
Ale ja nawet nie znam się na mapie...
Widzę na niej tylko rozmazujące się, kolorowe plamki...
Plamki, które nie ja namalowałam...
Plamki które nic mi nie mówią...
Albo tylko tyle... żeby zawrócić bo inaczej zabłądzę...
Czy istnieją takie mapy-fałszywe?
Takie, które masz przed oczyma, na których czarno na białym znajduje się punkt docelowy a... tak naprawdę ten punkt jest tylko fikcją?
Zaznaczony "dla zmyłki" aby ktoś nie ustał w drodze przysiadając na kamieniu i płacząc, że zamiast mapy ma pustą, białą kartkę...
Ja mam taką pustą, białą kartkę... Codzień przysiadam na kamieniu i płaczę...
Ale kiedyś namaluję na niej plamki różnej wielkości... I nawet je pokoloruję...
Będą wszystkie kolory...
Ty mi nie możesz na tej kartce nic namalować...
A tak często mi się wydawało, że już ją całą masz zapełnioną...
Próbujesz...
A z drugiej strony odbijają się tylko ślady od kredki, którą za mocno przycisnąłeś...
Chciałeś malować najpiękniejsze mapy świata, takie które potrafiłabym odczytać,
ale ja tylko ze zdziwieniem stwierdzam za każdym razem, że kartka jest nadal pusta...
"Kiedyś"...
Namaluję...
Ale nie tutaj...
Bo "Ja nie stąd"...

2007-01-30T21:42:00.000+01:00

Życie nie jest tylko zabawą
A świat nie jest wesołym miasteczkiem.
Twoi "przyjaciele" nie są karuzelami,
Które możesz co chwilę zmieniać
Gdy jazda ci się znudzi.
Przychodzi czas gdy wesołe miasteczko pakuje się i jedzie dalej
A ty wracasz na starą chuśtawkę.
Ale życie nie jest tylko zabawą
A świat nie jest wesołym miasteczkiem.
Więc nie dziw się, że starej chuśtawki nie ma już tam gdzie zawsze kiedyś stała...

Baw się i ciesz się życiem
Ale nie traktuj innych jak zabawki...
A "jeśli zdaje ci się, że okna sąsiadów są brudne - umyj swoje..."

2007-01-13T18:01:00.000+01:00

Czas "biegnie" szybko...
Stanowczo za szybko...
Sam nie mogłeś nie jeden raz za nim nadążyć...
Ucieka jak ten piasek przez dłonie...
Nieraz dziurawe dłonie...

Dziś na wyświetlaczu w SKM-ce zmieniające się napisy:
"TRASA ---> SŁUPSK, godzina - 16:32",
tylko ta data jakoś nie pasowała: "13 STYCZNIA 2000",
dzień też niespecjalnie pasował: "CZWARTEK"...
Pomyślałam: "może ktoś pomylił ostatnią cyfrę roku..."
Zaczęłam rozmyślać o cofaniu się w czasie...
Co robiłam tego dnia? Chyba nie sposób pamiętać...
Więc co robiłam siedem lat temu?
A co by było gdybym faktycznie mogła się cofnąć...
Czy chciałabym poznać "tą" czy "tamtą" osobę, którą znam teraz...
Czy poszłabym do tej samej szkoły, do której chodziłam...
Czy udałoby się uniknąć choćby jednej maleńkiej rzeczy,
która w ciągu tych siedmiu lat po prostu nie wyszła tak jakbym sobie tego życzyła...
I gdzie właściwie bym tym pociągiem teraz jechała...
Dopiero na 16:40 doznałam olśnienia...
"Przecież dziś wcale nie jest czwartek!"
Kto i po co tak ustawił ten napis? Umyślnie? Dla żartu?
Czy po prostu przez te... 7 lat nikt nie pofatygował się by to zmienić?
A przecież wszystko się zmienia...
Jakoś nie odczuwam żalu każdego roku z osobna
spośród tych siedmiu, które gdzieś uciekły.
Ale wiem napewno... że żal mi każdej sekundy,
która uciekała tysiąckroć szybciej, gdy byłeś obok...
Stanowczo za szybko...
Sam nie mogłeś nie jeden raz za nią nadążyć...

Wczorajsze...

2007-01-08T15:54:00.000+01:00

Wczorajsze popołudnie to Twój zapach...
Wczorajsze popołudnie to Twój smak...
Wczorajsze popołudnie to Twój uśmiech...
Wczorajsze popołudnie to Twoje oczy...
Wczorajsze popołudnie to Twój dotyk...
Wczorajsze popołudnie to Twój głos...
Wczorajsze popołudnie to gorące fale...

Jedyny minus - WCZORAJSZE...

2006-12-24T21:04:00.000+01:00

Głupio w taki dzień dochodzić do wniosku,
że dla kogoś kto się pojawia w twoim życiu niewiele znaczysz...
Głupio w taki dzień myśleć i chwilami żałować,
że nie jest się świnią bez uczuć...
Albo chociaż kimś takim kto potrafi pomimo bólu
przejść do dnia codziennego bez wzruszenia ramionami...
W taki dzień...
Czy ten dzień jest naprawdę "inny" niż wszystkie?
I kto powiedział, że świnia nic nie czuje?
Ja nią jestem...

trochę z uśmiechem:)...

2006-11-23T21:34:00.000+01:00

"Niech kochają nas ci, co nas kochają.
A tym, co nas nie kochają niech Bóg odmieni serce.
A jeśli nie odmieni ich serca
to niech im skręci kostkę
abyśmy ich poznali po kulawym chodzie."
Jonathan Carroll

Ha ha :) :) :) :)

nie mój świat się skończył...

2006-11-22T20:10:00.000+01:00

Proszę... proszę...
Wczoraj nie mogłam się zalogować...
Dziś jakimś cudownym sposobem skasowałam "nie mój świat"...
Prawie rok pisania poszedł na marne...
Rok pisania tego czego już nigdy w życiu nie odtworze ani tak samo nie napiszę...
Rok stracony? Czy ktoś będzie pamiętał co tam wogóle pisało?
Żal ogromny...
Do tego zajebiście chujowy dzień...
Nienawidzę tego, że całe życie trzeba zaczynać coś "na nowo"
i co chwilę coś odbudowywać...
Bo potem już nigdy nic nie może być takie samo...
Niczego nie da się sklonować idealnie w stu procentach...